Toestemming van de Vereniging van Eigenaars

Veel aanpassingen kun je aanvragen via de Wmo bij jouw eigen gemeente. Deze wet zorgt ervoor dat je zo lang mogelijk deel kunt nemen aan de samenleving en zelfstandig thuis kunt blijven wonen. 

Als de gemeente beslist de gevraagde aanpassing door te voeren, is er geen toestemming meer nodig van de VvE. De gemeente moet voorafgaand aan het aanpassen van de gemeenschappelijke ruimte de VvE wel de mogelijkheid geven hierover haar standpunt te geven.

De VvE mag regels stellen voor het gebruik van gemeenschappelijke gedeelten als daarover niets is opgenomen in het splitsingsreglement. Als er in een gemeenschappelijke ruimte van het appartementencomplex aanpassingen nodig zijn, ga dan in overleg  met de VvE. Het is belangrijk samen te kijken of de aanpassing normaal gebruik in de weg zit. Kan de trap bijvoorbeeld nog veilig worden belopen door anderen als er een traplift wordt geplaatst?

Wie betaalt de kosten van een aanpassing?

De financiering van de aanpassing van een gemeenschappelijk gedeelte geeft vaak problemen binnen de VvE: wie draait op voor de kosten als de aanpassing een onderdeel wordt van het gebouw? Gelukkig vergoedt de Wmo vaak veranderingen in gemeenschappelijke gedeelten van appartementencomplexen.

De vergoeding hangt af van het beleid van de gemeente. Check daarom bij je gemeente wat erin de Wmo-verordening staat.

Vergoedt de Wmo de aanpassing niet? Dan moet de vergadering een besluit nemen over wie de rekening moet betalen. Meestal komen de kosten dan voor de aanvrager van de aanpassing.

Hoe worden onderhoudskosten geregeld? 

Sommige Wmo-verordeningen regelen dat de gemeente ook (een deel van de) onderhoud- en reparatiekosten van die aanpassing vergoedt. Check dit in de Wmo-verordening binnen je gemeente.

In het splitsingsreglement van de VvE kan staan dat onderhoudskosten voor rekening van de eigenaar of gebruiker komen voor wie de aanpassingen zijn gedaan. Het kan ook zijn dat hierover niets staat in het splitsingsreglement.

Wanneer de aanpassing een onlosmakelijk onderdeel vormt van de gemeenschappelijke ruimte (zoals bij een traplift), kunnen de kosten voor rekening van de VvE komen. Het is dan belangrijk dat de VvE en de aanvrager van de aanpassing samen een overeenkomst sluiten over de te dragen kosten. Vaak komen de kosten voor onderhoud, reparatie en verwijdering voor rekening van de aanvrager.

Privé

• Afwerklagen in de woonruimte, denk aan vloeren, wanden en plafond.
• Binnenmuren (niet-dragend)
• Keuken en badkamer (installaties)
• Binnendeuren: Deuren binnen het appartement
• Riolering binnen het appartement: tot aan de grens van het privégedeelte
• Elektra en leidingen binnen de woning: Vanaf de meterkast tot de stopcontacten

Gemeenschappelijk (VvE verantwoordelijk)

• Fundering en draagconstructie: Gehele geraamte van het gebouw
• Buitenmuren en gevel: de puien, ramen en deuren
• Dak en dakbedekking
• Trappenhuis en gangen: Vluchtroutes zijn wettelijk verplicht vrij te houden
• Entree en hal
• Lift
• Galerijen en balkons
• Gemeenschappelijke installaties met bijbehorend leidingwerk.
• Riolering: met uitzondering van de rioleringsbuizen die uitsluitend ten dienste staan van één privégedeelte.
• Brievenbus: Gemeenschappelijke unit

Ingewikkelde onderdelen

Hang- en sluitwerk

Met betrekking tot het hang- en sluitwerk zit veel verschil in de modelreglementen. In de oudere modelreglementen (1973, 1983) staat dat vervanging van hang- en sluitwerk eigen verantwoordelijkheid is, net zoals deuren en kozijnen die zich in de buitengevel bevinden. In het MR 1992 is hang- en sluitwerk gemeenschappelijke verantwoordelijkheid. Weliswaar staat in het reglement dat individuele eigenaars reparatie van hang- en sluitwerk  zelf moeten regelen, maar dat geldt niet voor de gemeenschappelijke deuren. Vanaf het MR 2006 is duidelijk vermeld dat de individuele eigenaar verantwoordelijk voor hang- en sluitwerk van privédeuren (inpandige deuren). Hang- en sluitwerk van ramen en deuren in de buitengevel is weer voor de rekening van de VvE.

Kozijnen en ramen

In het modelreglement 1973 is summier bepaald dat de ‘buitengevels waaronder begrepen raamkozijnen’ tot de privégedeelten behoren. In het MR 1983 is daar ook het glas aan toegevoegd. In MR 2006 zijn de sponningen daar nog aan toegevoegd. Daarnaast zijn vanaf MR 2006 deurkozijnen met deuren en drempels in de buitengevel gemeenschappelijk.

Balkon / terras

In bijna alle MR’en zijn balkon(constructie)s en terrassen gemeenschappelijk. Ingewikkelder wordt het wanneer het gaat om de afwerklaag. Denk daarbij aan tegels of vlonders. In oudere modelreglementen, MR 1973, 1983 en 1992, moeten individuele eigenaars de afwerklagen onderhouden. In het MR 2006 zijn de afwerklagen juist weer gemeenschappelijk, met uitzondering van de inpandige balkons. In MR 2017 is deze uitzondering niet meer opgenomen.

Gemeenschappelijke installaties

In het MR 1973 zijn alle technische installaties en bijbehorende leidingen gemeenschappelijk, ook als ze maar één appartement bedienen. Uitzondering hier zijn de radiatoren en radiatorkranen in een privégedeelte; die zijn privé. In het MR 1983 geldt hetzelfde, maar daar zijn ook radiatoren en radiatorkranen gemeenschappelijk. Vanaf het MR 1992 zijn installaties alleen gemeenschappelijk als ze méér dan één appartement bedienen. Dient een installatie uitsluitend één appartement, dan is het privé.

Rookgasafvoer

In de oudere reglementen (MR 1973 en 1983) is de VvE verantwoordelijk. In het MR 1992 oordeelde de rechter dat een rookgasafvoer die alleen één appartement bedient, privé is, en valt daarmee niet onder ‘schoorstenen en ventilatiekanalen’. In het MR 2006 oordeelde de rechter dat rookgasafvoeren onder de term rookkanalen vallen en daarmee gemeenschappelijk zijn. De termen rook- en ventilatiekanalen en rookgasafvoeren in hetzelfde rijtje genoemd in MR 2017 onder de gemeenschappelijke gedeelten.

Intercomsysteem

In de oudere reglementen komt de intercom niet voor maar wordt nog gesproken over ‘systemen voor oproep en deuropeners’. Vanaf het MR 2006 staat de intercom specifiek genoemd, en valt onder ‘huisbel- en deuropenerinstallaties’. Hierbij is vermeld dat deze gemeenschappelijk zijn óók wanneer deze zich in de privégedeelte bevinden. In de oudere reglementen staat die toevoeging er niet meer, maar uit rechtspraak volgt dat zo’n installatie als één geheel moet worden beschouwd en onder de gemeenschappelijke delen behoort. Dus ook de ‘videofoon’ in het appartement zelf.